Sankcja kredytu darmowego (SKD)

01
Kredyty oprocentowane w oparciu o wskaźnik WIBOR stanowią przedmiot rosnącej liczby sporów sądowych, w których konsumenci domagają się ochrony praw wynikających z prawa konsumenckiego. W razie stwierdzenia wadliwości postanowień umownych możliwe jest uzyskanie skutku prawnego polegającego na nieważności a więc wyłączeniu obowiązku zapłaty odsetek, prowizji i opłat — w praktyce prowadzącym do obowiązku zwrotu jedynie kapitału kredytu.

Jak rozpocząć?

Prześlij umowę do bezpłatnej analizy lub skorzystaj z kalkulatora szacunkowego. Wstępna ocena obejmuje wskazanie podstaw do wniesienia roszczenia, oszacowanie potencjalnego zwrotu oraz ocenę ryzyk procesowych.

Kalkulator roszczeń

Oszacujemy kwotę potencjalnego roszczenia.
Skorzystaj bezpłatnie >>

Zakres podmiotowy i przedmiotowy

  1. Uprawnienia przysługują konsumentom, którzy zawarli umowę kredytową oprocentowaną według WIBOR, bez względu na rodzaj kredytu (gotówkowy, hipoteczny, konsolidacyjny) oraz wysokość zobowiązania.
  2. Ochrona dotyczy umów zawartych na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą oraz nie negocjowanych indywidualnie.

Podstawa prawna i mechanizm działania

  1. Ochrona konsumenta opiera się na Dyrektywie 93/13/EWG oraz przepisach krajowych dotyczących ochrony konsumentów.
  2. W przypadku stwierdzenia, iż postanowienia dotyczące WIBOR są nieuczciwe lub nieprzejrzyste, sąd krajowy może uznać odpowiednie klauzule za nieważne. Skutkiem prawidłowego uznania nieważności jest ograniczenie roszczenia banku do zwrotu nominalnego kapitału; wszelkie nadpłaty z tytułu odsetek, opłat i innych świadczeń podlegają zwrotowi na rzecz konsumenta.

Potencjalne korzyści

Przy kredycie o przeciętnej wartości około 350 000 zł roszczenia z tytułu nadpłat wynoszą w praktyce sądowej zwykle 50 000–100 000 zł (różnica wynikająca z wpłat, odsetek i opłat przekraczających kapitał, powiększona o odsetki procesowe i koszty postępowania). Dodatkowo, po prawomocnym rozstrzygnięciu konsument może zostać zwolniony z dalszych obowiązków spłaty ponad kapitał.

Najczęściej występujące wady umów

  • Brak jasno określonych zasad formułowania i zmiany wskaźnika WIBOR w treści umowy.
  • Nietransparentne zapisy dotyczące mechanizmu ustalania WIBOR, pozostawiające bankowi nadmierną swobodę.
  • Niedostateczne poinformowanie konsumenta o charakterze WIBOR, sposobie jego ustalania oraz ryzyku związanym ze wzrostem wskaźnika i jego wpływie na koszty kredytu.

Orzecznictwo i stanowiska sądowe

Rzecznik Generalna TSUE w sprawie C-471/24 dopuściła możliwość badania przez sądy krajowe postanowień dotyczących WIBOR. W pierwszej kolejności sąd ocenia, czy zapisy umowne były sformułowane prostym i zrozumiałym językiem; jeżeli stwierdzi brak przejrzystości, bada dalej, czy konsument otrzymał rzetelną informację o tym, czym jest WIBOR, kto go ustala oraz jak wahania wskaźnika wpływają na koszty kredytu.

Procedura dochodzenia roszczeń — etapowy przebieg

  1. Wstępna analiza umowy (bezpłatna) — identyfikacja zapisów potencjalnie nieprzejrzystych lub nieuczciwych.
  2. Sporządzenie i doręczenie reklamacji z wezwaniem do zapłaty lub oświadczenia o bezskuteczności klauzul — działania preprocesowe.
  3. Reprezentacja procesowa — prowadzenie sprawy przed sądami wszystkich instancji, w tym apelacji.

Wyszukaj

Zadzwoń
+48 733 805 605
Zadzwoń
Przewijanie do góry